در اين مبحث كليه ضوابط مربوط به انتخاب موقعيت، جانمايی، تعيين تعداد، نوع، طراحی، ضوابط تأمين پيشنيازهای نصب، اجرای محل نصب، چگونگي لحاظ نمودن نيروهاي وارده، مشخصات فنی، حفاظتها، ايمنی، نظارت عمومی بر نصب، آزمايش و تحويل انواع آسانسور، پلكان برقی و پيادهروی متحرك خواهیم پرداخت:
انواع و كاربرد آسانسور، پلكان برقی و پيادهرو متحرك:
الف- آسانسورهای كششی جهت حمل بار، مسافر، تخت بيمار يا برانكارد و اتومبيل.
ب- آسانسورهای هيدروليكی جهت حمل بار، مسافر، تخت بيمار يا برانكارد و اتومبيل.
پ- آسانسورهای كششی و يا هيدروليكی نما باز، پانوراما و مسافربر.
ت- انواع پلكان برقی با پلههای فلزی با زاويه شيب تا 35 درجه.
ث- پيادهروهای متحرك با پلههاي فلزی يا تسمهای.
معمولاً قوانین و مقررات دستگاهها و بالابرهای زير طبق استانـداردهای معتبـر بين المللی صورت میگيرد.
الف- بالابرهای ساختمانی نظير وينچهاي بالابر، جرثقيل برجی (تاوركرين) و غيره.
ب- بالابرهايی كه در خارج ساختمانها كاربرد دارند، و كليه دستگاههای بالابر كه بهعنوان معبر دائمی ساختمان تلقی نميشوند، نظير بالابرهای دنده شانه ای كه هنگام اجرای ساختمان برای انتقال مصالح و غيره بكار گرفته ميشوند.
پ- بالابرهای ضربدری يا قيچی (عموماً با كاربرد صنعتي).
ت- آسانسورهای سرويس خاص (كتاببر، غذابر و …).
ث- سكوهای بالابر صندلي چرخدار و معلول بر با حركت قائم و يا مايل.
ج- پاركينگهای طبقاتی و بالابرهای مكانيزه خودروبر كه عملكردی شبيه به آسانسور دارند.
چ- نوار نقالههاي باربر.
معرفی و تعاريف مرتبط با آسانسور
آسانسور:
وسيلهای است متشكل از كابين، معمولاً وزنه تعادل و اجزاي ديگر كه با روشهاي مختلف، مسافر، بار يا هر دو را در مسير بين طبقات ساختمان جابهجا ميكند.
آسانسور كششی:
آسانسوری است كه حركت آن بر اثر ايجاد نيروي اصطكاك بين سيم بكسل و شيار فلكه كشش، بههنگام چرخش آن، توسط سيستم محركه به وجود ميآيد.
آسانسور هيدروليكی:
در اين نوع آسانسور سيلندر و پيستون هيدروليكی عامل حركت كابين بوده و ممكن است داراي وزنه تعادل نيز باشد.
بالاسری: فاصله قائم بين كف بالاترين محل توقف كابين تا زير سقف چاه آسانسور را بالاسری گويند.
پلكان برقي:
وسيلهای است كه در مسير حركت افراد پياده جهت بالا يا پايين بردن آنها در دو طبقه غير همسطح بهكار ميرود و بهوسيله پله كه توسط نيروی محركه برقی بهحركت درآورده ميشود سبب جابهجايی افراد ميگردد.
اين وسيله در اماكن عمومی نظير فرودگاهها، مترو، پايانهها، ساختمانهای تجاری، فروشگاه هاي بزرگ و… بكار ميرود.
پياده رو متحرك:
پيادهروی متحرك وسيلهای جهت انتقال افراد در سطوح همتراز يا سطوح با اختلاف ارتفاع كم ميباشند، به انواعی از آن كه با سطح افق زاويه دارد رمپ برقی نيز ميگويند.
پله: به قسمتی از پلكان برقی يا پيادهرو متحرك گفته ميشود كه افراد روي آن ميايستند.
معمولاً جنس آنها از آلومينيوم با سطح شياردار در جهت حركت است.
پله:
به قسمتي از پلكان برقی يا پيادهرو متحرك گفته ميشود كه افراد روي آن ميايستند. معمولاً جنس آنها از آلومينيوم با سطح شياردار در جهت حركت است.
تابلو كنترل آسانسور:
مجموعهای شامل مدارهای فرمان و قدرت كه وظيفه كنترل حركت كابين و پاسخگويي بهاحضار را بهعهده دارد.
تعميركار:
فرد يا افراد مجاز و متخصص صاحب صلاحيت كه وظيفه سرويس و يا تعمير آسانسور را بر عهده دارد.
تراز طبقه شدن:
منظور همتراز شدن كف كابين با كف تمام شده طبقه در محل ورودی به آسانسور است.
چاه:
فضايی است كه ريلها و برخی تجهيزات ديگر آسانسور در آن نصب ميشوند و كابين و وزنه تعادل در اين مكان حركت مينمايند.
چاهك:
فاصله قائم بين كف پايينترين محل توقف تا كف چاه آسانسور (به ابعاد چاه آسانسور) را چاهك ميگويند.
درهای طبقات:
درهايی هستند كه در محل ورودي طبقات به كابين قرار ميگيرند.
درِ كابين:
دري است كه در ورودي كابين قرار دارد و معمولاً بهطور خودكار باز و بسته ميشود.
دستگيره:
دستگيره (در پلكان برقي يا پياده رو متحرك)، از جنس لاستيك با الياف مخصوص ميباشد كه متحرك بوده و سرعت آن با سرعت حركت پله يكسان است. افراد هنگام بالا رفتن يا پايين آمدن از آن استفاده ميكنند.
ريلهای راهنما:
اجزای فلزی با مقطع T كه برای هدايت كابين يا وزنه تعادل (در صورت وجود) بكار ميروند.
زنجير جبران (سيم بكسل جبران):
در ساختمانهای مرتفع وقتی كه كابين در بالا و يا پايينترين طبقه قرار ميگيرد مجموع وزن سيم بكسلها كه مقدار قابل ملاحظهای است به يك سمت فلكه كششی منتقل ميشود.
برای كنترل وزن متغير طناب، يك سيم بكسل يا زنجير، از تير پايين يوك كابين بهتير پايين وزنه تعادل هموزن سيم بكسلها متصل ميشود تا اضافهوزن بهوجود آمده توسط سيم بكسلها را جبران نمايد و بهآن طناب، سيم بكسل يا زنجير جبران ميگويند.
زاويه شيب:
حداكثر زاويهای است كه پله يا تسمه نسبت بهسطح افق ميسازد. سرعت اسمي پلكان برقی (پياده رو متحرك): سرعت خطي در جهت حركت پله يا تسمه در هنگامي كه باري روي آنها وجود ندارد.
سيستم اضافه بار:
در برخی آسانسورها براي جلوگيري از اضافهبار حسگری را بهشيوه های مختلف تعبيه ميكنند تا هنگام سوار شدن مسافر يا گذاشتن بار، بيش از ظرفيت پيشبينی شده در كابين، ضمن اعلام خبر تا تخليه بار اضافی از حركت آسانسور جلوگيری شود.
سيستم ترمز ايمنی (سيستم پاراشوت):
سيستم مكانيكی كه ترجيحاً در قسمت زيرين يا بالای چهارچوب (يوك) كابين و وزنه تعادل (در صورت لزوم) قرار ميگيرد و در مواقع اضطراری با افزايش غيرعادی سرعت، فعال شده و سبب توقف كابين يا وزنه تعادل (بهوسيله قفل شدن كابين يا وزنه تعادل به ريلها) ميشود.
سرعت اسمی آسانسور:
حداكثر سرعت كابين هنگام حركت عادی را سرعت اسمي ميگويند
سيستمهای فراخوانی آسانسور:
نـحوه پاسـخ بهاحضـار مسافران در آسانسور كه بـا توجـه بهنوع كاربری ساختمان ميتواند متفاوت باشد. انتخاب صحيح اين سيستم اهميت زيادي دارد.
سطح مفيد كابين:
سطحی است كه براي ايستادن مسافر و يا گذاشتن بار بهكار گرفته ميشود و مقدار آن متناسب با ظرفيت بار يا مسافر محاسبه ميشود
شير اطمينان:
شير هيدروليكی است كه براي جلوگيری از سقوط يا افزايش ناگهانی سرعت كابين در آسانسورهای هيدروليك بهكار ميرود.
شانه ثابت:
قطعه ثابتی در دو انتهای پله ميباشد كه داراي دندانههای متناسب با شيارهای روی پله يا تسمه ميباشد و از ورود اشيای خارجي و پای مسافران بهداخل شيار پله جلوگيری ميكند.
ضربهگير (بافر):
وسيلهای ارتجاعی است كه براي جلوگيری از برخورد كنترل نشده كابين و يا وزنه تعادل بهكف چاهك بكار ميرود.
اين وسيله لازم است طوری طراحی و انتخاب گردد كه قسمتي از انرژي جنبشي كابين را مستهلك كند. بايد توجه داشت كه ضربهگير براي متوقف كردن كابين بههنگام سقوط آزاد آن، طراحی نشده است.
طبقه اصلی ورودی:
طبقهای است كه ورود افراد پياده بهساختمان از آن طريق انجام ميشود و معمولاً همتراز سطح خيابان است. چنانچه در ساختماني دسترسيهاي اصلي مختلفي به يك آسانسور وجود داشته باشد پايينترين آنها طبقه اصلي محسوب ميشود.
بدون دیدگاه