استفاده از تجهیزات حفاظت در برابر آذرخش در ساختمانهاي گروه 6 تا 8 و ساختمانهاي دیگري که به علت نوع کاربري و یا موقعیت قرارگیري آنها ضروري باشد، الزامی است، و باید مطابق با استاندارد ملّی ایران در مورد آذرخش، به شماره 6213-1 باشد.
ساختمان باید به گونهاي طراحی و ساخته شود که در صورت وقوع زلزله موجب صدمه و خسارت به ساختمانهاي همسایه نشود و از خسارت ساختمانهاي همسایه به آن نیز پیشگیري گردد. رعایت مقررات مندرج در مبحث ششم مقررات ملّی ساختمان، به ویژه در مورد تعبیه درز انقطاع مابین ساختمانها، الزامی است.
بازشوها، درها و پنجرهها و مدخل زیرزمینهاي تمام ساختمانها باید به گونه ای طراحی و اجرا شوند که امنیت ساکنان و استفاده کنندگان را فراهم نمایند.
مدخل و پنجرههاي بازشو زیرزمین باید با اتخاذ شیوههاي متداول به گونهاي از ورود جانوران موذي، باران و آبهاي سطحی جلوگیري نمایند.
در تمام تصرفها و فضاها تأمین راههای خروج ایمن و نصب علایم هشداردهنده و ایمنی مطابق مباحث سوم و بیستم مقررات ملّی ساختمان الزامیست.
راههای خروج ایمن در ساختمانها باید طوري تعبیه شوند که علاوه بر هدایت مردم به مکان امن در هنگام آتشسوزي، درصورت وقوع زلزله نیز امکان خروج و یاريرسانی به ساکنان و استفاده کنندگان را فراهم نمایند.
در طراحی ساختمانها باید راههای امدادرسانی از خارج ساختمان، مطابق الزامات زیر، براي انجام عملیات امداد و نجات در هنگام وقوع سوانحی چون حریق و زلزله پیشبینی گردد. این راهها از طریق جایگاههاي الزامی امدادرسانی در فضاي باز مجاور ساختمان (در حیاط یا معابر عمومی مجاور) و بازشوی الزامی امدادرسانی (در تصرفهاي مسکونی) جهت ورود و استقرار افراد و وسایل امدادرسان تأمین میگردد.
تعبیۀ راههای امدادرسانی در ساختمان به منزلۀ منتفی شدن مسیرهاي خروج الزامی مندرج در مبحث سوم مقررات ملّی ساختمان نیست.
هر واحد تصرف در گروههاي ساختمان 1 تا 7 این مبحث باید داراي حداقل یک بازشوی مجزا و مستقل امدادرسانی در نما و مشرف بر جایگاه امدادرسانی باشد که بتوان از طریق آن عملیات نجات را انجام داد. عرض بازشوی امدادرسانی حداقل 0/90 متر و ارتفاع آن حداقل 1/30 متر است. بدیهی است که در زیر هر بازشوی امدادرسانی، باید یک جایگاه امداد رسانی درنظر گرفته شود.
در ساختمانهاي گروه 4 تا 7 اگر طبقه آخر داراي سقف شیبدار باشد، احداث یک مهتابی یا بالکن حاوي بازشوی امداد رسانی در سقف شیبدار، که حول یکی از محورهاي عمودي آن باز شود و داراي حداقل 0/90 متر عرض و 1/30 متر ارتفاع باشد، الزامی است.
الزامات عمومی عناصر و جزئیات مهم ساختمان
براي هر تصرف در ساختمانهاي گروه 4 تا 7 باید سطحی آزاد در فضاي باز ساختمان بعنوان جایگاه امدادرسانی درنظر گرفته شود. از این جایگاه براي استقرار افراد، وسایل و خودروهاي امدادرسانی استفاده میشود. این جایگاه باید به دسترسیهاي سواره اصلی شهر متصل باشد. در ساختمانهاي گروه 6 و 7 دسترسی سواره به جایگاههاي امدادرسانی الزامی است.
انجام فعالیتهاي دائمی در جایگاههاي امدادرسانی و تعبیۀ کاربريهایی که موجب اشغال این سطوح گردد، مجاز نیست.
در ساختمانهاي گروه 4 و ،5 جایگاه امدادرسانی باید حداقل به عرض 3/00 متر و طول 5/00 متر باشد. در ساختمانهاي گروه 6 و 7 به ازاي افزایش هر طبقه 0/50 متر (تا حداکثر 5/00 متر) به این عرض افزوده میگردد. طول جایگاه امدادرسانی میتواند با نظر شهرداريها و سایر مراجع صدور پروانۀ ساختمان در تمام طول آن ضلع بنا امتداد یابد.
در ساختمانهاي گروه 4 و 6 در پلاكهاي شمالی، هرگاه جایگاه امداد رسانی در حیاط خلوت باشد، این جایگاه باید بدون مانع و گذر از واحد مسکونی، توسط راهی به حیاط اصلی متصل گردد. این معبر در گروه 4 حداقل براي عبور افراد و تجهیزات لازم و در گروه 6 براي عبور خودرو امداد رسان در نظر گرفته میشود.
حداقل فاصلۀ ساختمانهاي گروه 7 از مرزهاي مجاور، در صورت لزوم دسترسی سواره به جوانب ساختمان، باید 3/00 متر و ساختمانهاي گروه 5 به منظور عبور افراد، 1/50 متر باشد.
در صورت قرارگیري فضاي تأسیسات و موتورخانه، در ساختمانهاي گروههاي6 و 7 درزیر مسیر امدادرسانی، در نظرگرفتن امکان عبور وسایل سنگین امداد رسانی در محاسبۀ بار سقف آن فضاها الزامی است.
درها و پنجرههاي خروج و امدادرسانی، که در مواقع حریق و زلزله استفاده میشوند، باید از مصالح مقاوم و در انطباق با مبحث سوم مقررات ملّی ساختمان باشند
بدون دیدگاه